ΖΩΗ 21,10,2010
Ζωή...
Τόσο περίεργη, τόσο
περίπλοκη, τόσο πικρή και γλυκιά μαζί...
Μικρή που όμως
κάποιες φορές φορές φαίνεται τεράστια... κι όταν θες να την νομίζεις μεγάλη να
περνάει ο χρόνος σαν νερό στο ρυάκι....
Τις πιο δύσκολες
στιγμές σου να νομίζεις πως το κάθε δευτερόλεπτο είναι τόσο βασανιστικό σαν
κινέζικο βασανιστήριο και τις όμορφες στιγμές οι ώρες να περνάνε σαν
δευτερόλεπτα...
Τόσο άδικο...
Αλλά...Αυτή είναι η ζωή... Απρόσμενες καταστάσεις που σε περιμένουν στη γωνία,
άνθρωποι που ποτέ δεν περίμενες να γνωρίσεις καν να τους συναναστρέφεσε και εσύ
απλά να απορείς ''πώς γίνεται όλα να είναι τόσο περίπλοκα; '' αλλά να
συνεχίζεις να βαδίζεις αυτό το μονοπάτι που σου δώθηκε απο το άγνωστο χέρι της
μοίρας, με ανυπέρβλητη δύναμη ψυχής, χωρίς να ξέρεις από που αυτή πηγάζει, ούτε
που θα σε βγάλει αυτό το μονοπάτι....
Αυτή είναι η
μαγευτική υποσυνείδητη καθοδήγηση του ανθρώπου... Ένα αίσθημα και μια φωνή που
σου λέει ''προχώρα ό,τι κι αν συμβεί...'' και εσύ σαν καθοδηγούμενος από αυτή
να ακολουθείς άβουλα ό,τι σου λέει...
Απορίες παιρνούν από
το μυαλό σου και δεν έχεις τις απαντήσεις... Τις βρίσκεις όμως τυχαία καθ'οδών
αυτού του μονοπατιού που βαδίζεις...
Πώς εξηγείται αυτό;
Πώς ερμηνεύεται ;
Άγνωστο ...ακόμα....