Διαφορετικότητα !

Να γράψεις κάτι πρωτότυπο και αληθινό είναι πιο δύσκολο και από το να γράφεις τραγούδι. Η αξία όμως του να γράφεις κάτι το οποίο πραγματικά σε εκφράζει γιατί είναι βγαλμένο από τις εμπειρίες σου, τα λάθη σου, τις χαρές σου, και γενικά οτιδήποτε σε σημάδεψε και σε έκανε τον άνθρωπο που είσαι σήμερα είναι μοναδική και ανεκτίμητη για την ακρίβεια. Το να μοιράζεσαι αυτές τις εμπειρίες της ζωής σου, οι οποίες για σένα είναι μια ανάμνηση, μία εικόνα, ένα τραγούδι που σιγοπαίζει στα αυτιά σου, προβάλλει τη γενναιοδωρία σου και τον ψυχικό σου πλούτο, γιατί κάποιος που είναι ψυχικά φτωχός δεν θα έμπαινε καν στον κόπο να μοιραστεί το κάθε του συναίσθημα και το κάθε τι που τον έκανε να νοιώσει τη ζωή διαφορετικά.

Μπορεί να μοιάζουμε όλοι σχεδόν το ίδιο αλλά ευτυχώς δεν είμαστε. Και υπάρχει και κάποιος λόγος για αυτό. Η διαφορετικότητα είναι προνόμιο. Ο καθένας μας βλέπει τη ζωή από διαφορετική οπτική γωνία. Και είναι αξιόλογο να τονιστεί ότι με την πάροδο του χρόνου και το πέρασμα της ζωής η οπτική γωνία του καθένα αλλάζει. Οι αλλαγές ποικίλουν λόγω της διαφορετικότητας και άλλοτε είναι βελτίωσης και άλλοτε χειροτερέψεις...

Ο καθένας μας θέλει να γίνει καλύτερος από αυτό που ήδη είναι και παίρνει κάποιες αποφάσεις για τη ζωή του οι οποίες τον βοηθούν να αλλάζει τις οπτικές γωνίες της ζωής του. Είναι όμως πάντα αυτές οι αποφάσεις σωστές; Κανείς δεν ξέρει μέχρι να αντιμετωπίσει τις συνέπειες βλέποντας ότι η οπτική γωνία της ζωής του που διάλεξε δεν τον αντιπροσωπεύει. Μπορεί ίσως να αντιπροσωπεύει κάποιο πρότυπό του αλλά δεν εκφράζει το ίδιο το άτομο.

Η διαφορετικότητα λοιπόν και η ποικιλία στις οπτικές γωνίες της ζωής του καθένα μας είναι κάτι σαν ταινία. Πολλές σκηνές, αλλαγές ρόλων και κυρίως, στο τέλος βγάζει ο καθένας δικά του συμπεράσματα! Ο καθένας μας δημιουργεί τις δικές του ταινίες στη ζωή του. Μπορεί αυτές να είναι κοινωνικές, ρομαντικές, κωμωδίες ή και δράματα. Κανείς δεν ξέρει το τέλος τις κάθε ταινίας του, κανείς δεν ξέρει αν η ταινία που δημιουργεί θα έχει το κλασσικό happy ending που όλοι ελπίζουν και κυρίως δεν ξέρει ποιοι θα συμπρωταγωνιστούν στο κάθε τέλος.

Εν κατακλείδι, ο φόβος του να είσαι ξεχωριστός, πρωτότυπος ή πιο απλά να μην είσαι αντικείμενο κατηγοριοποίησης είναι ανούσιος γιατί αυτό σε κάνει άνθρωπο με Α κεφαλαίο.